Coping

DSC_4104

Door Anita Bouma
26 februari 2021

Blijf op de hoogte!

Ook jij kan deze blog in je mailbox ontvangen zodat je geen tips mist!  Schrijf je hier in.

Je bent je voornaam + achternaam vergeten in te vullen...
Wil je je e-mail adres controleren? Deze lijkt niet te kloppen...
Niet alle velden zijn goed ingevuld.

Coping

Coping

Coping, misschien heb je daar wel eens iets over gelezen.
Het is de manier waarop jij met stress en onverwachte gebeurtenissen omgaat.
Hoe je hier mee omgaat heeft te maken met je karakter en met je persoonlijkheid.
Karakter zit in je biologische aanleg en is aangeboren terwijl je persoonlijkheid wordt beïnvloed door je opvoeding en je omgeving.

Zelluf doen
Eén van de manieren van coping is: hulp vragen.
Ik weet niet hoe het bij jou werkt, maar persoonlijk vind ik hulp vragen niet gemakkelijk. Hulp vragen is niet iets wat ik heb geleerd. Toen mijn kinderen nog peuter waren zeiden ze vaak; “ikke doen”.
En dit heb ik jaren lang ook gedaan, “Zelluff doen”.
Totdat ik kanker kreeg. De zelfstandige vrouw die ik was moest hulp vragen. Hulp bij douchen, hulp bij het huishouden, hulp soms bij aankleden omdat mijn arm “het niet deed”.
Dit was ontzettend moeilijk voor mij; de dagelijkse worsteling om te vragen;” wil je me even helpen met..”

Rusten in de auto
En dit was eigenlijk alleen nog maar de praktische hulp. Maar hulp vragen omdat het eigenlijk niet goed met me ging, dat was niet een brug te ver maar dat was alsof ik een ravijn over moest.

Ik liep vast. Mijn werk als verpleegkundige was mijn lust en mijn leven. Eerst gewerkt in het ziekenhuis, op de Intensive care, na mijn verhuizing naar Zeeland heb ik in de thuiszorg gewerkt en nog zo’n leuke baan bij een huisartsenpraktijk als praktijkverpleegkundige.
Mijn uren iets aangepast. Omdat ‘s morgens opstarten door de stijfheid van mijn gewrichten tijd nodig had, begon ik later. Tussen de middag had ik één uur pauze en die gebruikte ik om op de achterbank van mijn auto te liggen rusten. Dekentje en kussen lagen (en liggen trouwens nog steeds) in de auto. En mijn werkdag duurde 7 uur en dat 3 dagen in de week. Als ik thuis kwam lag ik total loss op de bank. Mijn batterij was meer dan leeg. Lang leve de magnetron en de kant en klaar maaltijden. En soms kookten mijn kinderen. De andere dagen had ik nodig om bij te trekken en weer op energie te komen voor de volgende week en de volgende 3 werkdagen.

Totdat… iemand me vertelde; “Alles wat je wilt, is niet altijd dat wat goed voor je is.”

 Soms zeggen mensen iets en die komen echt bij je binnen!

“Alles wat je wilt, is niet altijd dat wat goed voor je is.” 


Lege batterij
Mijn werk, daar haalde ik zo ontzettend veel plezier uit, maar op deze manier was dit niet goed voor me. Alles draaide in die periode om die 3 dagen te kunnen werken.
De andere dagen was ik thuis niet te genieten door de vermoeidheid, niet kunnen slapen, geen energie over om mijn huishouden te doen, geen energie om boodschappen te doen, om te dansen, paard te rijden en energie te hebben voor mijn man, kinderen en alle andere lieve mensen om mij heen.

Alles wat je wilt, is niet altijd dat wat goed voor je is.”

 

Volle batterij
Dit was het moment waarop ik hulp ben gaan zoeken.
Gelukkig heb ik iemand gevonden die me heeft geholpen om te kijken wat ik belangrijk vond, hoe ik het beste met mijn batterij om kan gaan en op een andere manier te leven die nu bij mij past.

En nu…Na omscholing ben ik nu coach en gebruik ik mijn ervaring en energie om jou te coachen.

Als geen ander weet ik hoe ik jou kan helpen.

Je leert weer genieten, je leven te leven, op een manier die Nu bij je past.

Hoe is dat bij jou?

Alles wat je wilt, is niet altijd dat wat goed voor je is.”

Wil jij ook zo veel, maar weet je eigenlijk diep in je hart dat er dingen moeten veranderen?

Heb je er al eens aan gedacht om hulp te zoeken?

Deze ogenschijnlijk simpele opmerking “Alles wat je wilt, is niet altijd dat wat goed voor je is.”

maar o zo belangrijke  opmerking heeft mij net het zetje gegeven om hulp te zoeken.

Welk zetje heb jij  nodig?

Stuur je me een berichtje?

 

Lieve groet,

Anita Bouma

Deel dit artikel

Deel dit artikel

Blijf op de hoogte!

Ook jij kan deze blog in je mailbox ontvangen zodat je geen tips mist!  Schrijf je hier in.

Je bent je voornaam + achternaam vergeten in te vullen...
Wil je je e-mail adres controleren? Deze lijkt niet te kloppen...
Niet alle velden zijn goed ingevuld.

Over mij

Over mij

Ik ben Anita Bouma en ja, ook ik heb moeten dealen met de diagnose: kanker.

Maandenlang bestond mijn leven uit ziekenhuisbezoeken, fysiotherapie, bloedprikken en behandelingen. Ziek zijn was mijn dagelijkse bezigheid. Ik werd volledig geleefd en ik gaf me eraan over, want ik had geen keus. Ondanks alles, ging ik ervoor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste berichten

Laatste berichten

Als iemand in jouw familie kanker krijgt

schaapjes

Mooie dingen uit het leven!

Depositphotos_29500527_xl-2015 (1)22

Wat staat er in jouw museum?

vrouwen met impact

#invloedmetimpact

coping bij kanker

Coping

Scroll to Top