Je leven na kanker

DSC_4104

Door Anita Bouma
13 mei 2019

blogfoto1

Blijf op de hoogte!

Ook jij kan deze blog in je mailbox ontvangen zodat je geen tips mist!  Schrijf je hier in.

Je bent je voornaam + achternaam vergeten in te vullen...
Wil je je e-mail adres controleren? Deze lijkt niet te kloppen...
Niet alle velden zijn goed ingevuld.

Je leven na kanker

Je leven na kanker

Herken je jezelf in de foto hiernaast? Je bent klaar met de behandelingen. Hét moment waarop je zo lang hebt gewacht. Nu kun je eindelijk je leven weer oppakken. Daar heb je intens naar uitgekeken.

Maar nu je zover bent… Het plaatje dat je in je hoofd had, klopt niet met de werkelijkheid. Tot voor kort waren de weken gevuld met behandelingen, afspraken en spanningen om de uitslag. Tijd om na te denken had je niet. Behalve dan aan alle dingen die je weer wilde doen als alles achter de rug zou zijn.

Natuurlijk ben je geweldig blij dat alles voorbij is. Het is een tweede kans. Nu zou je alles uit het leven moeten halen wat erin zit! Maar hoe doe je dat nu eigenlijk? Je wilt weer je oude zelf zijn, maar wat betekent dit voor jou?

Ik heb geen pasklare antwoorden op al je vragen. Maar ik kan je wel helpen om weer een mooi, gezond en gelukkig leven te leiden, ondanks de weg die je moet. Die weg, zo weet ik uit ervaring, moet je leren integreren in je nieuwe, ‘normale’ leven, op een manier die zinvol is, zodat je weer plezier in je leven hebt.

Nu je behandelingen voorbij zijn, gaan die mensen weer door met hun dagelijkse bezigheden. “Je bent nu toch klaar?” Maar juist nu gaat de verwerking van alles wat je hebt verder. Velen van ons leven dagelijks met de herinneringen aan de periode met kanker en de gevolgen ervan: de medicatie, angst, bijwerkingen, controles, noem maar op.

Ik voelde me vaak eenzaam na de kanker. Het leven ging door. Het leven van mijn man, kinderen en vrienden ging door. Dat is ook goed, maar ik had het idee dat mijn leven stil stond. Ik wist niet meer wat ik moest doen en mijn emoties gingen alle kanten op. Er waren tranen die zomaar over mijn wangen rolden en ook gewoon niet meer stopten! Ik had er een hekel aan. En ik was moe, moe en nog eens moe.

Ik had me voorgenomen om elke dag te wandelen met de hond. Eerst een blokje om het huis en steeds wat verder. Lekker conditie opbouwen. Iedereen kan wandelen toch? Daar ging ik, vol goede moed met onze hond Max, maar het is wel gebeurd dat ik mijn rondje niet kon afmaken. Gelukkig stonden er genoeg bankjes om te rusten, maar soms moest ik een telefoontje plegen naar mijn man. “Richard, ik zit daar en daar, wil je me ophalen?”

Wil je me laten weten waar jij tegenaan loopt?

Groetjes Anita

Deel dit artikel

Deel dit artikel

Blijf op de hoogte!

Ook jij kan deze blog in je mailbox ontvangen zodat je geen tips mist!  Schrijf je hier in.

Je bent je voornaam + achternaam vergeten in te vullen...
Wil je je e-mail adres controleren? Deze lijkt niet te kloppen...
Niet alle velden zijn goed ingevuld.

Over mij

Over mij

Ik ben Anita Bouma en ja, ook ik heb moeten dealen met de diagnose: kanker.

Maandenlang bestond mijn leven uit ziekenhuisbezoeken, fysiotherapie, bloedprikken en behandelingen. Ziek zijn was mijn dagelijkse bezigheid. Ik werd volledig geleefd en ik gaf me eraan over, want ik had geen keus. Ondanks alles, ging ik ervoor!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste berichten

Laatste berichten
Her-bronnen-coaching-met-paarden-1

Over trauma’s en tomatensoep

39124880-79eb-478e-890a-3686945bcadc

Paarden kunnen geen spanning vasthouden en hebben geen oordeel

IMG_1099

Van verpleegkundige naar coaching met paarden

IMG_3102

Camping life!

IMG_feest3

Herbronnen

Scroll to Top